சிறிய அளவு ரத்த காயத்திலிருந்து மருந்தின்றி வெளிவருதல்

முந்தைய பகுதியின் தொடர்ச்சி

சென்ற பதினேழாம் தேதி (17/01/2016) அன்று என் காலில் ரத்த காயம் ஏற்பட்டதிலிருந்து ஒருவார காலமாக நான் அனுபவித்ததையும் கவனித்ததையும் சுருக்கமாக (!?) எழுதியிருக்கிறேன். பயன்படுகிறதா என்று பாருங்கள்.

17 ஜனவரி

எங்கள் வீட்டிலுள்ள ஒரு கனத்த மரக்கட்டிலை ஒரு படுக்கையறையிலிருந்து மற்றொன்றுக்கு மாற்ற முயன்றபோது, கட்டிலின் ஒரு பெரிய மரப்பகுதி கால் கட்டைவிரலில் கடும்வேகத்துடன் மோதியது. இடது கால் நகம் அதன் அடிப்பக்க சதையிலிருந்து பாதி பெயர்ந்து ஆனால் காலிலேயே தங்கிவிட்டது. நகம் உடையவுமில்லை. சுமார் பத்து நிமிடங்களுக்கு வலி கடுமையாக இருந்தது. பின்னர் ரத்தம் வர ஆரம்பித்தது. அதைப் பார்த்தவுடன் கொஞ்சம் பயம் வந்தது. அலோபதி டாக்டரிடம் சென்றுவிடலாமா என தோன்றியது. ஏற்கனவே சிறுவயதில் ஒருமுறை இதே காலில் அடிபட்டு நகம் பெயர்ந்து, சீழ் கட்டி அவதிப்பட்டது ஞாபகம் வந்தது. “சரியாகிவிடும், சரியாகிவிடும்” என மீண்டும் மீண்டும் உள்ளூர சொல்லிக்கொண்டு தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டேன்.

சிறிது நேரத்தில் காயம் பட்ட இடத்தை சுற்றி ஒருவித கூச்சம் உருவாகிவிட்டிருந்தது. கட்டைவிரலருகில்  கையை வைக்கும்போது அந்த கூச்சத்தை உணர முடிந்தது. மேலும் உடலின் முன்னெச்சரிக்கை உணர்வும் அதிகரித்திருந்தது. காலின் அருகில் யாராவது வந்தாலோ அல்லது எந்தப் பொருளாவது சமீபித்தாலோ கண் தானாகவே காலை நோக்கி அனிச்சையாக பாதுகாப்பான இடத்திற்கு கொண்டு சென்றுவைத்துக்கொண்டது. சற்று நேரத்தில் ரத்தம் உறைந்து வலியும் குறைந்தது. சும்மா இருந்திருக்கலாம். ஆனால் தொடர்ந்து கட்டிலை சரி செய்ய முனைந்ததால் அந்த அழுத்தத்தில் மறுபடியும் ரத்தம் வர ஆரம்பித்தது. சிறிது நேரத்தில் மறுபடியும் நின்றுவிட்டது. வலியும் அவ்வளவு இல்லை. உட்கார்ந்த நிலையிலேயே வேலையை தொடர்ந்தேன். பிறகு காலை ஒருமுறை குளிர்ந்த நீரில் கழுவினேன். வலி சுத்தமாக விட்டுவிட்டது. விரலைச்சுற்றி காய்ந்திருந்த ரத்தமும் நீங்கி விரல் சுத்தமாக ஆனது. துணியை வைத்து ஈரத்தையும் நன்றாக சுத்தம் செய்துகொண்டேன். ஆனால் கழுவியிருக்க வேண்டாமோ என பின்பு நினைத்துக்கொண்டேன். கழுவியதன் மூலம் ரத்தம் உறைபடுவதிலிருந்து தடுத்துவிட்டேன் என்று தோன்றியது. இரண்டு மணி நேரம் கழித்து, நீர்த்த ரத்தம் போல் ஒரு திரவம் காயத்திலிருந்து வழிய ஆரம்பித்தது. வெறும் வெள்ளைத்துணியை எடுத்து அந்த திரவத்தை அந்தத்துணி உறிஞ்சிக்கொள்ளும் வகையில் காயத்தை சுற்றி கட்டிக்கொண்டேன். வலி இல்லை. இரவு வரை கூட அந்த நீர்த்த ரத்தம்போன்ற திரவம் வழிந்து கொண்டிருந்தது.

18 ஜனவரி

காலையில் அந்த திரவம் வருவது நின்றுவிட்டிருந்தது. நகத்தின் கீழே, சதைக்குமேலே ரத்தம் உறைந்து ஒரு பிசின் போல இருந்தது. அழுத்தினால் மட்டும் கொஞ்சம் வலியிருந்தது. அழுத்தினால் அந்த நீர்த்த ரத்தம் போன்ற திரவம் கொஞ்சமாக வந்தது.  பின்னர் அலுவலகத்திற்கு சென்றேன். சோதனையாக இன்று நிறைய நடக்க வேண்டியதாயிற்று. கால் கட்டைவிரலைச் சுற்றி ஒரு வெள்ளைத்துணியை சுற்றி கட்டிக்கொண்டு மேலே சாக்ஸ் போட்டுக்கொண்டு செருப்பையும் அணிந்துகொண்டு சென்றிருந்தேன். செருப்பு சற்று விரலை அழுத்தியதால் வலிக்க ஆரம்பித்தது. இரவு வீடு திரும்பி கட்டை அவிழ்த்துப் பார்த்தபோது மறுபடியும் அந்த நீர்த்த திரவம் வழிந்து துணியை நனைத்து இருந்தது. கட்டைவிரலின் மேலெலும்பில் சற்று வலியிருந்தது. இரவு தூங்குவதில் பிரச்சனையில்லை.

19 ஜனவரி

இன்று சளித்தொல்லையும் கால் வலியும் இருந்ததால் பெரும்பாலும் உட்கார்ந்தபடியே சமாளித்தேன். கட்டைவிரலின் முகப்பு கீழ்நோக்கி இருக்குமாறு காலை தொங்கப்போட்டு அமர்ந்தாலோ படுத்திருந்தாலோ வலி இருந்தது.  மதியத்திற்கு மேல் காய்ச்சலடித்தது. போர்வையை போர்த்திக்கொண்டு அரைமணிநேரம் தூங்கினேன். வியர்வை வெள்ளத்துடன் எழுந்தேன். மாலையில் ஏங்கெல்ஸ் ராஜாவிடம் சிகிச்சைக்கு சென்றேன். அவர் காயத்தைப் பார்த்துவிட்டு “ஒன்றும் பிரச்சனையில்லை. தானே சரியாகிவிடும்” என்றார். நீர் வைத்து காலை சுத்தம்செய்யலாமா என கேட்டதற்கு “கால் அசுத்தமாக இருப்பதாக தோன்றினால் மட்டும் வெந்நீர் வைத்து சுத்தம் செய்து கொள்ளுங்கள்” என்றார். மேலும் “காய்ச்சலும் வரலாம் ஆனால் அதை அப்படியே விட்டுவிடுங்கள். தானே சரியாகிவிடும்” என்றார். இருசக்கர வண்டியில் சென்றதாலும் போகும்போதும் வரும்போதும் போக்குவரத்து நெரிசல் இருந்ததாலும் கால்வலி சற்று இருந்துகொண்டேயிருந்தது. காய்ச்சல் நீங்கிவிட்டது. சளித்தொல்லையிலிருந்தும் நன்றாகவே விடுபட்டு இரவு நன்கு தூங்கினேன்.

20 ஜனவரி

இன்று காலை எழுந்தபோது முதுகு வலியும் கால் விரலில் வலியும் இருந்தன. இரவில் நன்றாக தூங்கியிருந்தாலும், இன்னமும் தூங்கவேண்டுமென தோன்றிக்கொண்டேயிருந்தது. காலையில் உணவு உண்டுவிட்டு இரண்டு மணி நேரம் நன்கு உறங்கினேன். பின்னர் இரவு பத்து மணிவரை வேலை இருந்துகொண்டேயிருந்தது. சிறு ஓய்வுகளைத் தவிர. ஒன்பது மணியளவில் இல்லாமலிருந்த கால்விரல் வலி மீண்டும் இப்போது நள்ளிரவில் வலிக்கிறது. நாளை அலுவலகம் சென்றுவிடுவேனென்று நினைக்கிறேன். இப்போது தூங்கிவிடுவேனென்றும் நினைக்கிறேன்.

21 ஜனவரி

இன்று வெறும் செருப்பு மட்டும் அணிந்து அலுவலகம் சென்றேன். மடிக்கணினி பையுடன் செல்லும்போது காலுக்கு சற்று சிரமமாக இருந்தது. மற்றபடி வலி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்துவிட்டது. இரவு வீட்டிற்கு வரும்போது வலி சுத்தமாக விட்டிருந்தது. ஆனால் வீட்டில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தபோது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வலி மீண்டும் வந்தது. காலை தூக்கி வைத்து உட்கார்ந்தும் பயனில்லை. சாப்பிட்டுவிட்டு அமர்ந்திருந்தபோது, விரலில் உறைந்திருந்த ரத்த பொருக்கில் ஒரு சிறுமுடி ஒட்டியிருந்ததை கவனித்தேன். அதை நீக்கியபின், சும்மா இருக்காமல் அந்த ரத்த பொருக்கை சற்றே நீக்க முயன்றேன். அதனால் காயம் திறந்து கொண்டு, நீர்த்த சீழ் போன்று ஒரு திரவம் வர ஆரம்பித்தது. துணியை வைத்து அதை முழுவதும் ஒற்றியெடுத்து சுத்தம் செய்தேன். பின்னர், கையால் பலமுறை நகத்தை அழுத்திப்பார்த்தேன். கொஞ்சம் வலி தவிர வேறு எந்த பிரச்சனையும் இல்லை. எதற்கும் இருக்கட்டும் என்றெண்ணி விரலைச் சுற்றி இன்னொரு வெள்ளைத்துணியை சுற்றி கட்டிக்கொண்டு படுத்துவிட்டேன். தூங்குவதில் எந்த பிரச்சனையுமில்லை.

22 ஜனவரி

இன்றும் அலுவலகத்திற்கு வெறும் செருப்பு மட்டும் அணிந்து சென்றேன். கால்வலி பெரும்பாலும் விட்டிருந்தது. சிலமுறை சில அடிகள் வேகமாக எடுத்துவைத்து ஓடக்கூட முடிந்தது. மதியம் சும்மா இருக்காமல் அனிச்சையாக காலை நோண்டிக்கொண்டிருந்ததில் மறுபடியும் புண் வாய் திறந்து கொண்டு நீர்த்த சீழை ஒத்த அதே திரவம் மீண்டும் வந்தது. ஒரு டிஷ்யூ காகிதத்தை வைத்துக்கொண்டு சுத்தம் செய்துகொண்டேன். அநேகமாக அதுதான் நிணநீர் போலும். காயம் ஏற்படுகையில் அந்த இடத்தில் சுரந்து காயத்தை ஆற்ற முயற்சிக்கும் என்று அக்குஹீலர்கள் சொல்லியிருந்தார்கள். தேவையில்லாமல் அதை தொந்தரவு செய்து, வீணாக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன் என நினைக்கிறேன். மாலை வலி நன்றாகவே விட்டிருந்தது. ஆனால் நடக்கும்போது ஒரு அசௌகரியம் இருந்துகொண்டேயிருந்தது. மேலும் வீட்டிற்கு வந்தபின் சற்று வலியும் இருந்தது. அவ்வப்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அந்த திரவம் வந்துகொண்டேயிருந்தது. அப்படியே விட்டுவிட்டு தூங்கிவிட்டேன். அடுத்த நாள் காலையில் ஒன்றும் பிரச்ச்சனையில்லை.

23 ஜனவரி

இன்று சற்று வெளியில் சுற்றவேண்டியிருந்தது. காலில் செருப்பின் அழுத்தத்தின் காரணமாகவோ என்னவோ, அந்த திரவம் மீண்டும் வழிந்திருந்தது. வலியெதுவும் இல்லை. ஒரு குறுகுறுப்பு மட்டும் இருந்தது.

24 ஜனவரி

இன்று மாலை வெந்நீரை வைத்து கால் விரலை சுத்தப்படுத்தினேன். உலர்ந்திருந்த ரத்தக் கறைகளையும், அந்த திரவத்தின் கறைகளையும் முழுவதுமாக நீக்க முடிந்தது. வலி என்று எதுவும் இல்லை. சில நேரங்களில் ஓடவும் முடிந்தது.

25 ஜனவரி

இன்று குளிக்கும்போது கால்விரலை மீண்டும் சுத்தம் செய்து துணியால் ஒற்றியெடுத்தேன். வலி எதுவும் இல்லை. நன்றாக காலை வீசி தயக்கமில்லாமல் நடக்கமுடிந்தது. கட்டைவிரலை மடக்கும்போது உள்ளே தசை மெலிதாக இழுபடுவதை உணரமுடிகிறது. நகத்தில் சற்று குறுகுறுப்பு உணர்வு இன்னமும் உள்ளது. அதிகப்படியாக வளர்ந்த நகத்தை வெட்டியெடுக்க முடிந்தது. தொன்னூற்றொன்பது சதவிகிதம் ஆறிவிட்டதால் இத்தோடு இந்த குறிப்பெடுத்தலை முடித்துக்கொள்ளலாமென்றிருக்கிறேன்.

பலவருடங்களுக்கு முன்னர் இதேபோன்று காயம் ஏற்பட்டபோது விரலில் மருந்து வைத்து கட்டி ஊசியெல்லாம் போட்டார்கள். இருநாட்கள் கழித்து வர சொன்னார்கள். அந்த இருநாட்களும் வலியில் அவதிப்பட்டேன். பின்னர் இருநாட்கள் கழித்து கட்டை அவிழ்த்தபோது நகம் நன்கு நீண்டு வளர்ந்து கறுப்பாகவும் கடினமானதாகவும் ஆகியிருந்தது. அதை அவர்கள் வலிக்க வலிக்க குறடால் பிடுங்கி வெறும் தசையின்மீது மருந்தை வைத்து மீண்டும் கட்டி அனுப்பிவிட்டனர். பின்னர் அந்த காயத்தில் சீழ்வைத்து குத்துவலி கிளம்பி மிகவும் அவதிப்பட்டேன். காயம் குணமாக இரு வாரங்களுக்கு மேல் ஆனது என்று நினைவு. அதை ஒப்பிட்டு பார்க்கும்போது மருந்திடாமல் இருந்த வகையில், ஒரே வாரத்தில் குணமானது ஒரு நல்லவிஷயம். வெறும் அரைமணி நேரமே கடும் வலியோடு அவதிப்பட்டேன் என்பது இன்னொரு விஷயம். மற்ற நேரங்களில் நடப்பதில் எந்த பிரச்சனையும் இல்லை. ஆக சிறிய அளவு ரத்த காயத்தையும் சமாளிக்கும் அனுபவத்தை பெற்றுவிட்டேன். இந்த அனுபவத்தை பகிர்ந்துகொண்டபோது என் நண்பன் பிரபு எழுதியது நன்றாக இருந்தது.

“’ஊனுடம்பு ஆலயம்’ என்பதை மீண்டும் நிரூபிக்கிறது உன்னுடைய அனுபவம். என்னை பொறுத்தவரையில் இதுதான் உண்மையான கடவுள் நம்பிக்கை. நம் உடலில் உள்ள கடவுளை நம்பாமல் மருந்துகளை நம்பி செல்வது கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாததிற்கு சமம் என்று நினைக்கிறேன்.” மிகச் சரியான வார்த்தைகள்.

உங்கள் வீட்டினருகில் உள்ள அக்குஹீலர்களை தொடர்பு கொள்ள பின்வரும் இணையதளத்தை பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். அக்குஹீலர்களின் கைபேசி எண்களோடு பெயர்களை கொடுத்திருக்கிறார்கள். எல்லா நேரமும் அக்குஹீலர்களால் நம் அழைப்பை ஏற்கமுடியாமல் இருக்கலாம். ஆனால் பெரும்பாலும் பேசிவிடுகிறார்கள். வாட்ஸாப்பிலும் நிறைய அக்குஹீலர்கள் இருக்கிறார்கள். அதன்மூலம் தொடர்பு கொள்வதும் சாத்தியமானதே. ஏங்கல்ஸ் ராஜா ஊடகங்களுக்கு அளித்துள்ள பல்வேறு பேட்டிகளை யூட்யூபில் வலையேற்றியிருக்கிறார்கள். அவையும் உங்களுக்கு பயனளிக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

இணைப்புகள் :

அக்குஹீலர்களின் தொடர்பு விவரங்கள் : http://acuhome.org/?page_id=465
ஏதோ தொழில்நுட்ப கோளாறு போல. தளத்தில் இப்போது விவரங்களை காண இயலவில்லை. சீக்கிரமே சரிசெய்துவிடுவார்கள் என்று எண்ணுகிறேன். பொதுவாகவே நீங்கள் எங்காவது “அக்குபங்சர் இல்லம்” என்ற போர்டை பார்த்தீர்களென்றாலே அது அக்குஹீலர்களின் மருத்துவமனையாகத்தான் இருக்கும். அவர்களிடம் சென்று விசாரித்துக் கொள்ளலாம்.

ஏங்கல்ஸ் ராஜாவின் யூட்யூப் சானல் – https://www.youtube.com/channel/UCxBxsvTTASQ4GDF3DSbsSpg
அவருடைய இந்த ப்ளேலிஸ்ட்டும் உபயோகமாக இருக்கும் – https://www.youtube.com/playlist?list=PLWxbf2aj07pzF-qEEtXpmMBqArE3DO1M5

இந்த மட்டில் இந்த பதிவுத் தொடரை முடித்துக்கொள்கிறேன். இதுவரை இவற்றை படித்தும் என்னை ஊக்கமூட்டியும் வந்த அனைவருக்கும் என் நன்றிகள்.

அக்குபிரஷர் அனுபவங்கள் – 7

முந்தைய பகுதியின் தொடர்ச்சி

முன்குறிப்பு : தேவையான அளவு ஓய்வு எடுத்துவிட்டதால் இப்பதிவுத் தொடரில் மிச்சம் வைத்தவற்றை முடித்துவிடலாம் என்றிருக்கிறேன். இடையில் ஏற்பட்ட தொய்வுக்கு மன்னிக்கவும்.

மறுதாக்குதல்
இத்தொடரின் முந்தைய பதிவின் இறுதியில் எழுதியிருந்தது போல இனி வாழ்வில் இன்பம் மட்டும்தான் என்று சுற்றிக்கொண்டிருந்தேன். முந்தைய வருடம் சளி மற்றும் மூச்சிரைப்பு தொந்தரவு ஏற்பட்ட அதே மே மாதத்தில் 2015லும் அதே தொந்தரவு ஏற்பட்டது. ஆனால் இம்முறை அந்த தொந்தரவை நன்றாகவே எதிர்கொண்டேன். எந்த மருந்தும் உட்கொள்ளவில்லை. ஆனால் நான் செய்த ஒரு தவறு, நாமே இப்போது அரை அக்குஹீலர்தானே? எதற்காக ஏங்கல்ஸ் ராஜாவிடமோ மற்றவர்களிடமோ செல்லவேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டு சும்மாவே இருந்தேன். மேலும் உணவுக் கட்டுப்பாட்டையும் அவ்வளவாக கடைபிடிக்கவேயில்லை. அளவுக்கு மீறிய தன்னம்பிக்கைதான் காரணம். நோய் சரியாவதுபோல் தோன்றவில்லை. இருமல் அதிகமாகிக்கொண்டே சென்றது. வெளிவரும் சளியின் அளவும் கொஞ்சம் அச்சமயத்தில் ஊட்டுவதாக இருந்தது. உடலே மருத்துவர் என்ற தத்துவத்தின் அடிப்படைகள் நன்கு விளங்கியிருந்ததால் அலோபதி குறித்து புத்திசொல்ல வருவோரை நன்றாகவே எதிர்கொள்ள முடிந்தது. சுமார் மூன்று வாரங்கள் சென்றபின்னர் மூச்சிரைப்பும் வந்து சேர்ந்தது. கூடுதலாக காதடைப்பும். வலப்புற காது நன்றாகவே அடைத்துக்கொண்டது. பேசுவோரிடம் முகத்தை வலப்புறமாக திருப்பி வைத்துக்கொண்டு இடப்புற காதை உபயோகித்து சமாளிக்க வேண்டியதாயிற்று மற்ற தொந்தரவுகள் எற்கனவே இருந்தமையால் அச்சப்படவில்லை. ஆனால் இந்த காதடைப்பு கொஞ்சம் என் மன உறுதியை அசைத்துப் பார்த்தது. ஏங்கல்ஸ் ராஜாவிடம் சென்றேன். முதல்வாரத்தில் சளியும் மூச்சிரைப்பும் குறைந்திருப்பதை உணரமுடிந்தது. ஆனால் காதடைப்பு இரண்டு வாரங்கள் சென்றும் நீங்கவில்லை. மூன்றாவது முறை சென்றபோது “பசிவந்து இனிமேல் தாங்கமுடியாது என்ற நிலை வரும்போது மட்டும் சாப்பிடுங்கள். அதேபோல் முடித்துவிட்டு எழும்போதும் வயிற்றில் பசியிருக்கவேண்டும்” என்றார். இதைப் பின்பற்ற ஆரம்பித்த இரண்டாம் நாளில் காதடைப்பு நீங்கியது! நோய் ஆரம்பித்த ஒருமாத காலத்தில் படிப்படியாக குறைந்து முழுவதும் குணமானது! சென்றமுறை அலோபதிக்கு எடுத்துக்கொண்ட கால அளவைவிட குறைவு. அதைவிட முக்கியமாக மருந்து என்று எதுவும் உள்ளே செல்லவில்லை என்பது!

சமீப காலங்களில்
முதுகுவலிக்கு இந்த சிகிச்சையை கொண்டு மீண்டு வருகிறேன். இன்னமும் முதுகுவலி இருக்கிறதுதான். ஆனால் எவ்வாறு முதுகுவலியில்லாமல் பார்த்துக்கொள்வது என்று ஒரு யோசனை கிடைத்திருக்கிறது
2008ம் வருடத்தையொட்டி தினமும் சுமார் நாற்பத்தியெட்டு கிலோமீட்டர்கள் இருசக்கர வாகனத்தை ஓட்டியதே முதுகுவலிக்குக் காரணம் என்று நினைத்திருந்தேன். ஏனென்றால் அப்போதுதான் வலி அதிகமாகியிருந்தது. அதற்கு முன்னர் வலியிருந்தாலும் அவ்வளவு மோசமாக இல்லை. அப்போதைய வலிக்கு காரணம் அதிக உடல் எடைதான் என்று எனக்கு சொல்லப்பட்டிருந்தது. இருசக்கர வாகனம் ஓட்டாமல் இருப்பது சாத்தியமில்லை என்பதால் சரி வலோடு வாழ பழகிக்கொள்ளவேண்டியதுதான் என்று நானும் நினைத்துக்கொள்ள ஆரம்பித்துவிட்டேன். சமீபத்தில் ஒரு பிஸியோதெரபிஸ்ட்டை பார்த்து பேசிக்கொண்டு இருந்தபோது அவர் சொன்ன சில அறிவுரைகள் ஒரு திறப்பை அளித்தன. எந்த வேளையாக இருந்தாலும் சாப்பிட்ட ஒரு மணி நேரத்துக்குள் படுத்துக்கொள்வது உணவை குடலுக்குள் இறுகச் செய்யும். அது முதுகுவலிக்கு மிக முக்கிய காரணம். மேலும் இரவு வேளையில் இவ்வாறு சாப்பிட்டவுடன் படுப்பதை நிச்சயம் தவிர்க்க வேண்டும். மேலும் இரவு உணவை முடிந்தவரை குறைவாகவும் எளிமையானதாகவும் இருக்கும்படி பார்த்துக்கொள்ளவேண்டும். உணவுக்கும் தூங்கச்செல்லும் நேரத்திற்குமான நேரம் குறைந்தது இரண்டு மணி நேரமாவது இருக்கவேண்டும் என்றார். இவையனைத்தும் அக்குஹீலர்கள் சொல்லும் அறிவுரைகளுக்கு மிகவும் நெருக்கமாக உள்ளன. இரவு உணவாக பழங்கள், சூப் ஆகியவற்றையே எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும். ஆறு மணிக்கு மேல் சமைத்த உணவுகளை உட்கொள்ளக்கூடாது. ஒன்பது மணிக்குள் தூங்க செல்லவேண்டும் என்று அவர்கள் எப்போதும்.சொல்வார்கள்.

என்னை பொறுத்தவரை இரவு உணவு என்பது நிச்சயம் கனமானதாகத்தான் கடந்த பதினைந்து வருடங்களில் இருந்து வந்துள்ளது. மேலும் சாப்பிட்டவுடன் தூங்க செல்வதும் எனக்கு பிரியமான ஒன்று. இவற்றினால் ஏற்கனவே முதுகுவலி ஓரளவு இருந்துவந்துள்ளதை சமீபத்தில் உணர்ந்தேன். ஆக இரவு உணவை கட்டுக்குள் கொண்டுவந்து, சாப்பிட்டவுடன் படுக்கும் பழக்கத்தையும் ஒழித்தால் நிவாரணம் கிடைக்கும் என்றே தோன்றுகிறது. செயல்படுத்தி பார்த்து சொல்கிறேன். நடுவில் ஒருமுறை காலில் ரத்ககாயம் பட்டு சில வாரங்கள் அவதிப்பட்டேன். அது குறித்து தனியாக எழுதுகிறேன்.

என் குடும்ப உறுப்பினர்களும் அக்கு பிரஷரும்
எற்கனவே கூறியதுபோல் என் தாயார் (67 வயது) இந்த சிகிச்சை முறையை மேற்கொண்டு நன்றாகவே தேறியுள்ளார். கடந்த ஒன்றரை வருடங்களாக எவ்விதமான மருந்துகளும் உட்கொள்ளவில்லை. என் மனைவியும் சில பிரச்சினைகளுக்கு இச்சிகிச்சையை மேற்கொண்டது நன்கு பயனளித்து வருகிறது. சமீப காலமாக என் மகள்கள் இருவருக்கும் இச்சிகிச்சையை மேற்கொண்டு வருகிறோம்! முறையே ஐந்து வயது மற்றும் ஒன்றரை வயது குழந்தைகள். இருந்த பிரச்சனைகள் நீங்கி ஆரோக்கியமாக சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்!!

இப்பதிவுத் தொடரின் முடிவை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன். ஆரம்பத்தில் அலோபதியின் போதாமை குறித்து சில விஷயங்களை ஆராய்ந்து எழுதலாம் என்று ஒரு எண்ணம் இருந்தது. ஆனால் அது நிறைய நேரத்தையும் உழைப்பையும் கோரும் விஷயமாக இருப்பதால் இப்போது முடியவில்லை. மேலும் இவ்வருடத்தின் பிற்பகுதியில் அக்குபுரஷர் தொடர்பான டிப்ளமோ படிப்பை மேற்கொள்ள இருக்கிறேன். அப்போது இவை குறித்து எழுத முயற்சிக்கிறேன்.

அடுத்த பதிவுடன் இத்தொடர் முடியும்.