விலங்குகளை விரட்டிய வீரர்கள்

புதுக்கோட்டையில் நான் வாழ்ந்த காலகட்டத்தில் நடந்தவை இவை. வீட்டின் எல்லைக்குள் புகுந்த விலங்குகளை விரட்டிய (அல்லது விரட்ட முற்பட்ட) எங்களது சில சாகசங்களின் தொகுப்பு.

#1

நான் கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டிருந்த நேரம். அப்போதெல்லாம் எங்கள் வீட்டின் சுற்றுச்சுவர் பகுதிக்குள் பன்றிகள் அடிக்கடி நுழைந்து விடும். அப்படியாக ஒருமுறை வீட்டுக்குள் நுழைந்த பன்றிக்குட்டியொன்றை நான் விரட்டப்போனபோது நடந்தது இது. அது வீட்டின் முன்புறம் வழியாக பக்கவாட்டில் வந்து நின்றுகொண்டிருந்தது. அது மலம் எதுவும் கழித்துவிடும்முன் விரட்டிவிடவேண்டுமே என்று கவலைப்பட்டேன். மலம் கழித்துவிட்டால் அதையும் எடுத்துப்போடும் வேலையும் சேர்ந்துவிடுமே? வேகமாக வீட்டின் பின்பக்கம் சென்றேன். அங்கிருந்துகொண்டு கம்பு ஒன்றின் மூலமாக அதை பயமுறுத்தி வீட்டின் முன்பக்கமாக செலுத்தி அதை வெளியேற்றவேண்டும் என்பது என் திட்டம். அதை செய்ய முற்படும்போது, என் அம்மா தவறுதலாக என் அப்பாவிடமும் பன்றிக்குட்டி நுழைந்ததை கூறிவிட அவரோ வீட்டின் முன்பக்கம் வழியாக பக்கவாட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தார். எங்களிருவருக்கும் இடையில் அந்த பன்றிக்குட்டி. என் அப்பாவின் கையிலோ என் கையிலிருப்பதைவிட பெரிய கம்பு. மேற்கொண்டு “ஹேய்” என்று அவர் உரக்கக் கத்தி அந்த கம்பை சுழற்ற பயந்துபோன அந்த பன்றிக்குட்டி உயிரை தக்கவைத்துக்கொள்ளும் நோக்கத்தோடு, தன்னிடம் மிச்சமிருந்த தைரியத்தை திரட்டிக்கொண்டு என்னை நோக்கி வேகமாக ஓடிவர ஆரம்பித்தது. பயந்துபோன நான் வேகமாக அதன் பாதையிலிருந்து விலகி திரும்பி ஓட எத்தனித்தேன்.

திரும்பிய வேகத்தில், அங்கு வாழைமரத்தடியின் அடியில் தேங்கியிருந்த சேற்றில் கால் வைத்து வழுக்கி உடல் எசகுபிசகாக திரும்பி விழ முற்பட்டு சேற்றில் கைவைத்து அதுவும் வழுக்கி ஒருமாதிரி சமாளித்து எழுந்து ஓடுவதற்குள் அப்பன்றிக்குட்டி என்னைத்தாண்டி பக்காவாட்டில் ஓடி வேலியிலிருந்த ஒரு ஓட்டைக்குள் புகுந்து வெளியேறியது. நான் கோபத்தோடு என் அப்பாவை பார்க்க, அவரோ “பன்னிக்குட்டிக்கெல்லாம் இப்படி பயப்படுறான் பாரு” என்று சொல்லிவிட்டு சென்றுவிட்டார். அடுத்தமுறை அந்த பெரிய கம்பை நான் முதலில் எடுத்துக்கொள்கிறேன் என்று மனதிற்குள் கறுவிக்கொண்டு எழுந்து சென்றேன்.

#2

பின்னர் சென்னைக்கு வந்து வேலை கிடைத்தபின் புதுக்கோட்டைக்கு சென்றபோது ஒரு பாம்பை எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலை வந்தது. நானும் எனது பெற்றோரும் மதிய உணவு உண்டுகொண்டிருந்தபோது, பக்கத்துவீட்டின் சுவற்றில் ஒரு பெரிய பாம்பு சென்று கொண்டிருந்ததை என் அம்மா கண்டார். பொதுவாக இம்மாதிரி விஷயங்களெல்லாம் அவருக்குத்தான் முதலில் தெரியும். உடனே நாங்கள் பக்கத்துவீட்டுக்காரர்களிடம் சொன்னோம். அதற்குள் அது அங்கிருந்த ஒரு பெரிய பிளாஸ்டிக் குழாய்க்குள் சென்றுவிட்டது. பக்கத்துவீட்டில் அப்போது ஆண்கள் என யாரும் இல்லை. பாம்பை அடிப்பதென்றால் நான்தான் அடித்தாக வேண்டும். அடிப்பதற்கு தோதான கம்பு என்று எதுவும் இல்லை. சரி பரவாயில்லையென்று என்னைவிட கிட்டத்தட்ட இரண்டு மடங்கு நீளமான கம்பு ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டேன். அக்கம்பு அப்பாம்பை அடிக்க அவ்வளவு தோதானதில்லை என்று எனக்குத் தோன்றியதால், பக்கத்துவீட்டுக்காரர்களிடம், “அந்த குழாயை, உங்கள் வீட்டிலிருந்து கழிவுநீர் வெளியேறும் துளைக்கு நேராக வைத்துவிடுங்கள். பாம்பு வெளியே வரும்போது நான் அடித்துவிடுகிறேன்” என்று சொன்னேன். அவர்களும் அதேபோல் அக்குழாயை வைத்து விட்டார்கள், ஆனால் பாம்பு மட்டும் வெளியே வரவில்லை. “அந்த குழாய்க்குள் ஒரு குச்சியை வைத்து குத்துங்கள், பாம்பு இந்தப் பக்கம் வெளியே வந்துவிடும்” என்றேன். அவர்களும் சரியென்று சொன்னதுபோல்தான் எனக்கும் கேட்டது. ஆனால் சிறிது நேரமாகியும் பாம்பு வெளிவரவில்லை. சரி என்னவென்று பார்ப்போம் என்று சற்றுத் தள்ளி நின்று குனிந்து அத்துளை வழியாக பார்த்தேன். பாம்பு இருப்பது போல் எதுவும் தெரியவில்லை. என்ன குழப்பம் இது என்று தொடர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது தலைக்கு மேலே ஒரு நிழல் தெரிந்தது. நிமிர்ந்து பார்த்தால் பக்கத்துவீட்டு அம்மாவும் அவரின் பெண்களும் சேர்ந்து அக்குழாயை கவனமாகத் தூக்கி சுற்றுச்சுவற்றின் மேல் வைத்துவிட்டார்கள். அடப்பாவிகளா என்று நகர்ந்துகொள்வதற்குள் அக்குழாயின் உள்ளிருந்து படுவேகமாக அந்தப் பாம்பு பாய்ந்து வெளியேறியது.

அந்த வேகத்தில் பாம்பு வந்ததைப் பார்த்து, நான் பயந்து கம்பை வீசிவிட்டு என் வீட்டை நோக்கி ஓட ஆரம்பித்தேன். பாய்ந்து வந்து தரையில் விழுந்த அந்தப் பாம்பு வேகமாக எனக்கு பின்னாலேயே வர ஆரம்பித்துவிட்டது. நான் ஓடிச்சென்று சென்று எங்கள் வீட்டின் சுற்றுச்சுவரின் கதவைத் திறந்து வீட்டிற்குள் ஓட அதுவும் தொடர்ந்தது. நான் படியேறி வீட்டிற்குள் நுழைந்து திரும்பிப் பார்த்தபோது, எங்கள் வீட்டின் பக்கவாட்டுப் பகுதி வழியே வேகமாக ஊர்ந்து சென்று மறைந்தது. “பாம்பு எவ்வளவு வேகமா போகுது பாரேன்” என்று எனது பக்கத்துவீட்டினர் வியந்து பார்த்துவிட்டு உள்ளே சென்றுவிட்டனர்!

#3

இது என் நண்பனுக்கு நடந்த சம்பவம். அவனது வீட்டைச் சுற்றி தோட்டம் வைத்து பூச்செடிகள் எல்லாம் நட்டிருப்பார்கள். அதைக் குறிவைத்து பலமுறை அவர்கள் வீட்டிற்கு ஆடுகள் படையெடுப்பதுண்டு. ஒருமுறை நன்றாக இருட்ட ஆரம்பித்திருந்த மாலைவேளையில் அவ்வாறு ஆடுகள் புகுந்துவிட்டன. அவனது அம்மா அவனை உதவிக்கு அழைத்துக்கொண்டே ஆடுகளை விரட்ட ஆரம்பித்தார். இவன் உதவிக்கு செல்வதற்குள் அந்நேரம் பார்த்து மின்சாரம் தடைப்பட்டுவிட்டது. இவனும் வீட்டிலிருந்த ஒரு பெரிய டார்ச் லைட்டை எடுத்துக்கொண்டு ஆடுகளை விரட்டப்போனான். அங்கு சென்று பார்த்தபின்தான் அது வேலை செய்யவில்லை என்று தெரியவந்தது. சுற்றிலும் இருள், ஆகவே வெளிச்சமின்றி ஆடுகளை விரட்டமுடியாத நிலை. கைவிளக்கோ வேலை செய்யவில்லை. மின்கலங்களை மாற்றிப்போட்டும் எரியவில்லை. டார்ச்சை கையில் இருமுறை தட்டி அதன் கழுத்துப்பகுதியில் திருகிப் பார்த்தான். பயனில்லை. இதற்கிடையில் ஒரு பெரிய ஆடு ஒன்று சப்தமிடாமல் மெதுவாக நடந்துவந்து இவனருகில் நின்றுவிட்டிருக்கிறது. இருட்டில் இவனுக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை. மேற்கொண்டு என்ன செய்வது என்று யோசித்துக்கொண்டிருந்தபோது திடீரென மின்சாரம் வந்து விளக்குகள் எரிய ஆரம்பித்தன. வெளிச்சத்தில் அவன் கண்ட முதற்காட்சி அவனுக்கு மிக அருகில் நின்றுகொண்டிருந்த அந்த ஆட்டைத்தான். நல்ல இருட்டில் இருந்து திடீரென வெளிச்சத்திற்கு வந்து அவ்வளவு அருகில் அந்த ஆட்டைப் பார்த்தவுடன் பயந்துவிட்டான். அந்த ஆடும்தான். பயத்தில் இவன் அலற, அதுவும் பயந்து எகிற, வீட்டிலிருந்தவர்கள் என்னவோ ஏதோவென்று பதற ஏக களேபரம். பின்னர் எல்லோரும் விழுந்து விழுந்து சிரித்து அனைத்தும் சுபம்.

கின்டில் மஹாத்மியம்

அமேசானின் கின்டில் பற்றி ஐந்து வருடங்களாகவே தெரியும் என்றாலும், வாங்குமளவுக்கு தைரியம் வந்தது மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்புதான். மற்ற பலரை ஒப்பிடும்போது நான் நிறையவே படிப்பவன் என்றாலும், ஆங்கில நூல்களை அவ்வளவு எளிதாகவோ, அடிக்கடியோ என்னால் இன்னமும் படித்துவிட முடிவதில்லை. கின்டிலில் அந்த நேரத்தில் ஆங்கில நூல்களே அதிகமும் கிடைத்துக்கொண்டிருந்தன. ஆகவே வாங்கிவிட்டு படிக்கமுடியாமல் போனால் என்ன செய்வது என்ற தயக்கத்தில் வாங்காமலே இருந்தேன்.

வெளிநாடுவாழ் நண்பர் ஒருவர் அப்போதெல்லாம் என்னை கின்டில் வாங்கச்சொல்லி சிலமுறை வற்புறுத்தினார். ஆனால் நானோ ஏதாவது சாக்குகள் சொல்லி தட்டிக்கழித்துக்கொண்டிருந்தேன். பின்னர் அவர் தனக்கு புதிய கின்டில் (பேப்பர் ஒயிட்) வாங்க இருந்ததால், தன்னுடைய பழைய கின்டிலை இரண்டாயிரம் ரூபாய்க்கு என்னிடம் விற்க முன்வந்தார். “அப்பாடா, சீப்பா முடிஞ்சுது” என்று நானும் வாங்கிவிட்டேன். அமேசானின் தளத்திலேயும், மற்ற சில இணையதளங்களிலும் நிறைய இலவச புத்தகங்கள் கிடைக்கும் என்பதால் எனது கின்டில் புத்தகங்களால் நிரம்பி வழிந்தது என்பதை சொல்லத்தேவையில்லை. ஆனால் படித்தது என்று கறாராக பார்த்தால் மூன்று அல்லது நான்கு புத்தகங்கள்தான்.

இந்நிலையில் வீடு மாறவேண்டி வந்தது. புது வீட்டிலிருந்து அலுவலகத்திற்கு பஸ்ஸில் போகவர இரண்டரை மணிநேரம் செலவிட வேண்டியிருந்தது. சரி இந்த நேரத்தில் கின்டில் பயன்படுமே என்று தேடினால் கின்டிலைக் காணோம்! எப்போது எங்கு தொலைந்தது என்று தெரியவில்லை. வீட்டையே கிட்டத்தட்ட மூன்று முறை அலசிவிட்டேன், கிடைக்கவில்லை. ஒருமுறை மின்னூட்டமிட்டால் வாரக்கணக்கில் தாங்கும் சக்தியுடைய மின்கலத்தை கொண்ட கின்டிலை, தானாகவே தன்னை அணைத்துக்கொள்ளுமளவிற்கு அதை பல நாட்கள் தொடாமலிருந்ததற்கு எனக்கு இந்த தண்டனை தேவைதான். சரி புதிதாக கின்டில் வாங்கலாம் என்று வீட்டில் நச்சரிக்க ஆரம்பித்தேன். பெற்றோரோ மனைவியோ கண்டுகொள்வதாக இல்லை.

சமீபத்தில் அமெரிக்காவில் வசிக்கும் என்னுடைய ஒரு நண்பன் இந்தியாவிற்கு வந்திருக்கிறான். வரும்முன்னார், “என்ன வாங்கிவரட்டும்?” என்று கேட்டுக்கொண்டேயிருந்தான். நானும் “கின்டில் வாங்கிவாடா” என்று சொன்னேன். அவன் அதற்கு “அவ்வளவு நேரமில்லைடா” என்று சொன்னதால் நானும் விட்டுவிட்டேன். இங்கு வந்து பார்த்து பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, அவன் “கின்டில் எல்லாம் வேஸ்ட்டுடா. என்னோட ஃப்ரெண்ட்ஸ் நிறைய பேரு வாங்கிட்டு இப்போ என்ன பண்ணுறதுன்னு தெரியாம‌ சும்மா வச்சுருக்காங்க” என்றான். “அடப்பாவி அவங்ககிட்டேயிருந்து செகென்ஸ்லயாவது வாங்கிட்டு வந்திருக்கலாமே”ன்னு நொந்துகொண்டேன். கூட வேலைபார்க்கும் ஒருவர் “அது அப்படி ஒண்ணும் நல்லாயில்லை ஜி. என்னோட ஃப்ரெண்ட் ஒருத்தன் அமேசான்ல வேலை பாக்குறான். டெஸ்ட்டிங்குக்காக ஆளுக்கு ஒரு கின்டில் கொடுத்தாங்க. அப்போ பாத்துருக்கேன். மொக்கையாத்தான் இருக்கும்” என்றார். ஆஹா இதற்காகவாவது அமேசானில் சேர்ந்துவிடலாம் போலிருக்கிறதே என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.

பிறகு ஒருவழியா வீட்டில் கெஞ்சி கூத்தாடி (வெக்கத்த விட்டு கேக்குறேன். தயவு செஞ்சு வாங்கி கொடுத்திருங்க :)) கின்டிலை அமேசானின் இணையதளத்தில் ஆர்டர் செய்துவிட்டேன். அது கையில் வந்துசேர்வதற்கு நான்குநாட்கள் ஆயிற்று. அதுவரைக்கும் இருந்த அந்த உணர்வு மறக்கவே முடியாதது. அமேசானின் இணையதளத்தில் மணிக்கொருமுறை அது எந்த இடத்திற்கு வந்துகொண்டிருக்கிறது என்று பார்ப்பதும், கைபேசி அழைப்புகள் வரும்போது “அமேசானின் ஆட்கள்தான் கூப்பிடுகிறார்களோ” என்று பரவசம் அடைவதும், தினமும் “இன்னைக்கு கின்டில் வந்துடும், இனிமே நான் அறிவாளியாகுறத யாரும் தடுக்கமுடியாது” என்று வீட்டில் சலம்புவதும் என்று நேரம் நன்றாக போயிற்று. ஒருவழியாக பத்துநாட்கள் முன்பு கின்டில் வந்து சேர்ந்தது. ஆச்சரியப்படும் வகையில், அதுவரை இருந்த பரவசம், அதை கையில் வாங்கும்பொழுது நீங்கிவிட்டது. தேவையில்லாமல் செலவு செய்கிறோமோ என்று தோன்றியது. சரி வாங்கிவிட்டோம், இதையாவது ஒழுங்காக பயன்படுத்துவோம் என்று சமாதானம் செய்துகொண்டேன். பின்னர் அந்த பரவசம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மீண்டும் வந்து ஒட்டிக்கொண்டது.

இந்த பத்துநாட்களில் ஒரு புத்தகத்தை (In the wonderland of Numbers – Sakundala Devi) படித்துமுடித்திருக்கிறேன். பேருந்து மற்றும் ஷேர் ஆட்டோ பயணங்களில் படிப்பது மிகவும் சுகமாக இருக்கிறது. பொழுது போவதே தெரியவில்லை. உண்மையில் சொல்லப்போனால் கடந்த சில மாதங்களாக படிப்பதற்கு ஏற்றவாறு பிரயாணங்களை அமைத்துக்கொள்ள ஆரம்பித்திருக்கிறேன். வீட்டிலிருக்கும்போது தனிமை கிடைக்கும் நேரங்களைத் தவிர புத்தகங்களை தொடாமல் பார்த்துக்கொள்கிறேன். ஆகவே வீட்டிலுள்ளோரும் சலித்துக்கொள்வதில்லை. இந்த கின்டில் பேப்பர் ஒயிட்டில் காமிக்ஸ் மற்றும் ம‌ங்கா வகை புத்தகங்களை படிப்பது எளிதாக உள்ளது. ஆகவே சிறுவர்களுக்கும் இது பயனுள்ளதாக இருக்கும். எனது ஆறு வயது மகளுக்கும் இதில் படிப்பதில் சிறிதளவு ஆர்வம் வந்திருக்கிறது. மேலும் அமேசான் நிறுவனம் தமிழ் நூல்களை கின்டிலில் கொண்டுவருவது குறித்து தமிழக பதிப்பாளர்களிடம் பேசிக்கொண்டிருப்பதாக கேள்விப்பட்டேன். அது நிறைவேறும் பட்சத்தில், தமிழ் நூல்கள் குறைந்தவிலையில் கின்டிலில் கிடைக்க வாய்ப்புள்ளது. இந்த வருட இறுதியில் தெரியவரும். பார்க்கலாம்.

அமேசானின் கின்டில் ஸ்டோர் தவிர, கிரியேட்டிவ் காமன்ஸ் லைசென்ஸ் முறையில் freetamilebooks.com ல் நிறைய புத்தகங்கள் இலவசமாகக் கிடைக்கின்றன. ப்ராஜெக்ட் மதுரை இணையதளமும் பழைய நூல்களை கின்டிலுக்கு ஏற்றவகையில் இலவசமாகக் கொடுக்கிறது. ஏறத்தாழ காந்தியின் அனைத்து நூல்களையும் http://www.mkgandhi.org என்னும் இணையதளம் இலவசமாகக் கொடுக்கின்றது. மேலும் வலைப்பூக்களை எளிதாக படிக்கும் வசதியும் கின்டிலில் இருக்கிறது. வரும் காலத்திலும் நிறைய தமிழ் புத்தகங்கள் கின்டிலில் கிடைக்கும் என்பதால் கின்டில் வாங்குவது ஒரு நல்லமுடிவாகவே இருக்கும்.